2001 – NL – Azie deel 3

Hallo allemaal.
Â
De Iraanse grens gepasseerd met ongeveer 20 stempels erbij en we mochten zelf uitzoeken wat de juiste volgorde was naar de 11 loketten en andere ambtenaren. Het plan was om zo snel mogelijk naar de Pakistaanse grens te rijden om eventuele blokkades of andere problemen te voorkomen in verband met mogelijke amerikaanse acties…..Iran is groot, 3500 km. asfalt vreten, daar doen we altijd nog 7 dagen over, echter halverwege werden de berichten negatiever om naar Pakistan te reizen en de mensen die we tegen kwamen maakten elkaar een beetje gek. Maar niemand kon een goed advies geven.  Uiteindelijk besloten om met de boot vanuit de grootste havenplaats, Bander E Abbas, in het zuiden van Iran naar India Bombay te varen. Maar zo gemakkelijk gaat dat nu ook weer niet. Uiteindelijk de ferryboot genomen naar Dubai, omdat er verder alleen maar houten pramen lagen, die meloenen en zo verschepen. Maar ook deze ferryboot vroeg nog om 2 dagen douanebehandelingenen ook in Dubai weer 2 dagen voordat we weer op de motor konden rijden. Ook de temperatuur was aardig opgelopen naar de 43 graden, waarbij het zweet met straaltjes uit de helm liep.
In Dubai besloten we om niet meer met de boot te gaan, want dat zou allemaal veel te lang duren, dan maar met het vliegtuig(slik). Om te voorkomen dat we in Bangladesh weer zouden moeten vliegen,want we kunnen ook niet door Birma heen, nu de motor rechtstreeks opgestuurd naar Bangkok. We zullen nu India en Bangladesh met de rugzak doortrekken. Alleen ik ben nog even naar Oman gereden en zal de andere jongens woensdag 3 oktober weer treffen in Agra. Als alles goed gaat. Nu even wat meer over Iran.
Kominy heeft er in 1979 voor gezorgd, na de verbanning van de Sjah van Perzie,dat het land weer sterk islamitisch werd. Dus een hoop vrijheden werden weer ingetrokken, zoals een alcoholverbod en vrouwen moeten vanaf hun negende jaar volledig gesluierd gaan, alleen het aangezicht is nog vrij, alhoewel in het zuiden van Iran sommige een geheel masker dragen. Lijkt mij zeker geen pretje met die hitte. Verder is het de levensstandaard nog eens twee stappen terug ten op zichte van Turkije. Invloeden van buitenaf zijn er niet zoveel en export producten zijn voornamelijk vloerkleden en noten. Telefoneren met het buitenland is alleen mogelijk via een operator. Mensen zijn vriendelijk, maar ze spreken geen woord over de grens. Zeker in de dorpen krijg ik niet de indruk dat de kinderen veel naar school gaan. Het aantal toeristen kan je op een hand telen en de hotels zijn dan ook soms bedroevend basic.
Het land ligt van links naar rechts op een grote bergrug met de hoogte die varieert van 1000 tot 2500 meter, daarom is de temperatuur daar best wel redelijk uit te houden. Het landschap is kaal met veel bergen, bergen en stof dat 8 dagen lang. Ik wil niet te negatief doen, maar aan bezienswaardigheden die Iraniër niet zoveel overgelaten, behoudens een paar steenhopen en een paar mooie moskeeën. Geld is een probleem, alhoewel het land anti-Amerikaans is kan ik hier alleen met cash dollars aan de bak. Het verkeer heeft zeer aparte regels,namelijk; geen! Alles gaat dwars door elkaar, maar je kan letterlijk blind de straat oversteken, zonder dat je iets overkomt.Iedereen past zijn snelheid dan gewoon aan. Benzine tanken is hier een lachertje, voor 3 gulden gooi je de hele tank vol. De pompen hebben niet eens meters.
Dan de overschakeling naar Dubai en Oman. Hier staan grote wolkenkrabbers en rijden de duurste wagens rond. De lange weg van noord naar zuid Oman, 350 km. is voorzien van met de hand bijgehouden graskanten en elke boom heeft zijn eigen watersproeier, maar 30 meter daarnaast is de woestijn.
Morgen naar India, het land waar alles mag en kan.


 Tot de volgende keer.
Â