2001 – NL – Asia deel 2

NL – Azië deel 2
Â
Hallo allemaal.
Â
Morgen zullen we de grens van Turkye-Iran passeren. Althans dat hopen we. Hoe onze reis verder zal verlopen weet ik niet. Er is niets zo veranderlijk als de regelgeving in de Arabische landen…….’, ‘Televisie beelden van de omringende Arabische landen tonen dat de mensen het eigenlijk wel mooi vinden dat de V.S. zo hard getroffen is in het meest veilige gedeelte van het land. We zullen zien hoe ver we komen. Tot op heden geeft het min. Van buitenlandse zaken nog geen negatief reisadvies.Voor diegene die de route op de kaart tot op heden willen volgen, de volgende plaatsnamen; Helvoirt, Karlsruhu, Bolzano, Modena, Ancona, Bari, veerboot naar Griekenland, Inquomenista, Veria, Thesaloniki, Istanbul, Afyon, Konya, Aksaray, Kayseri, Dyabakir, Batman, Van, Dogubeyazit(grensplaats), IRAN.
 


Dat het rijden op de motor veel concentratie vraagt is duidelijk en zeker in landen welke andere normen en waarden hanteren op het gebied van het rijgedrag en veiligheidsvoorzieningen.
Op zoek naar de juiste weg in het doolhof van kruisingen en afslagen in Istanboel gebeurde het. Ward reed voorop en ik zag hem plotseling in een bocht gaan glibberen en dook de greppel in, er lag drek op het wegdek,op hetzelfde moment begon mijn voorwiel te slippen en daarna de hele motor. Tijd om na te denken of hoe te handelen heb je niet,knalde met de motor door de greppel en kwam tegen de heuvel tot stilstand. Wonder boven wonder niets aan de hand. Direct gevolgd door een krijsend geluid van staal op asfalt. Martin was onderuit gegaan en daarna over de kop vlak achter mij in de berm terecht gekomen. Bleef even liggen. Zag er niet best uit. Achteraf blijkt het redelijk mee te vallen. Behoudens een fors aantal grote blauwe plekken blijkt er verder niets gebroken.
Â
Met de motor was het minder goed,rondom toch wel fors beschadigd,maar gelukkig geen esseciële zaken. Na een uur buigen en trekken,tussen het razende verkeer om je heen, was de motor weer bereidbaar.
Martin er op gehesen en naar het eerste het beste hotel gereden. Daar kregen ze direkt dollartekens in hun ogen. Na onderhandelen konden we voor de helft terecht en mochten de motoren in de entree van het hotel staan op de marmeren vloer. Doktor laten komen,die de helft van al zijn ampullen in de kont van Martin heeft gespoten en zijn standaardtarief van $100,- presenteerde. Twee dingen heb ik weer ervaren. Draag altijd een goed motorpak en handschoenen,hoe warm het ook is. Want dat is wel Martin zijn redding geweest en dat het        Â
Toch wel erg prettig is dat je met meerdere rijdt, want hier stopt niemand om je te helpen.
Wordt vervolgd(ik breek regelmatig af, want anders doet de computer dat voor mij en dan ben ik alles kwijt.)